چند چهار راه بالاتر
کز میکنی کنار پیاده رو
ونگاهت که زیر کفشهای عابران
                                   له میشود.
چند چهار راه بالاتر
که رویاهای شاعر تاول می زنند
در بساط یک کتاب فروش
               که خمیازه و سیگار می کشد.
_ هی شاعر چند سال
  چند سال رویاهایت را حراج_
                  قرصی نان کرده ای!
چند چها راه بالا تر
          ردیف ماشین هایی که می ایستند
          و عابران نگاه میکنند.
   و هیچ کس نمی داند
       مردی که زیر نگاه عابران له می شود
                                           یک شاعر است.

                                                      صمد جامی(82_57)   

پست الكترونيك

● قالب وبلاگ